تلخ باش با همه...

تمامی ندارد انگار

حرف های دلم با تو

با همه تلخی ات

تنها برای من باش

عیبی ندارد

اگر این روزها

دیگر کسی حتی

نگاهت هم نمی کند!

تلخ باش با همه

تنها برای دلم

- شیرین!

به صفای حرم شاه خراسان صلوات...

به صفای حرم شاه خراسان صلوات

به شفا بخش دل و روح و تن و جان صلوات

گشته جاری به رگ و رو ح و تنم عشق رضا

به رخ ضامن آهوی بیابان صلوات

زندگی می کنم...

در کنار من نه،

به یاد من هم

 که باشی...

زندگی می کنم

حتی به تنهایی!

همیشه دوستت داشته ام

همیشه دوستت داشته ام


آن سان که هیچ رؤیائی


به یاد نمی آورد


در شوق تماشایت


زودتر از شب بوها خوابیده باشم 


و هیچ آسمانی به خاطر ندارد


پروانه ای برای خواستن ات 


پیش از من 


از خواب گل برخیزد 


و یا کبکی 


از چشمۀ صبح بنوشد 


و آفتابی


به جوانه ها سلام کرده باشد 


دوستت دارم 


عمیق تر از 


افتادن ماه در آغوش برکه ها 


تازه تر از شروع ترد بهار 


در سبز روشن برگ ها 


نرم تر از رویش رنگین کمان


در احساس خیس باران ها 


همیشه تو را دوست خواهم داشت 


با آنکه نمی دانم 


که حتّی هستی ؟! 


_______________________________________________________________


تو مثل شعر همه جا هستی 


شعری که من زندگی می کنم 


ولی نمی توانم آن را بنویسم


واژه ها در نفسم می سوزند 


چرا برایم ردیف نمی شوی ؟! 


"پرویز صادقی"